انجمن ادبی دبیرستان نمونه دولتی سوره
درباره سایت
آخرین مطالب
- سروده ای زیبا در مورد عشق و محبت از حافظ شیرازی
- شرح متون فارسی ( 3 ) : ستایش
- شرح متون فارسی ( 3 ) : اموزه اول شکر نعمت
- شرح متون فارسی ( 3 ) آموزه دوم : مست و هوشیار
- شرح متون فارسی ( 3) آموزه سوم : آزادی و دفتر زمانه
- شرح متون فارسی (3) : اموزه پنجم دماوندیه ( قسمت اول )
- شرح متون فارسی (3) آموزه پنجم : دماوندیه ( قسمت دوم )
- نماد ها در درس سیمرغ
- شرح متون فارسی ( 2 ) ، آموزه اول : نیکی
- شرح متون فارسی ( 2 ) آموزه سوم : در امواج سند
- سروده ای زیبا از استاد شفیعی کدکنی
امکانات وب
سروده ای زیبا از خواجه حافظ غزل شماره 23 خیال روی تو در هر طریق همره ماست نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست به رغم مدعیانی که منع عشق کنند جمال چهره تو حجّت موجّه ماست ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد گناه بخت پریشان و دست کوته ماست به حاجب در خلوت سرای خاص بگو فلان ز گوشه نشینان خاک درگه ماست به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است همیشه در نظر خاطر مرفه ماست اگر به سالی حافظ دری زند بگشای که سالهاست
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
شرح (ستایش ) قالب شعر: غزل سبک شعر: عراقی محتوا: توحید ، مناجات و تحمیدیه نوع ادب: غنایی تحمیدیه سه ویژگی دارد : ۱ - حمد خدا ( خداوند را به بزرگی می ستاید و تنزیه و تقدیس می کند . ) ۲ - اظهار نیاز به درگاه حق ۳ - بیان درخواست و برآوردن نیاز در این مناجات، بیشتر به برشمردن صفات خداوند توجه شده است. نکته : کاربرد « تو » و « ی » ضمیر مفرد مخاطب در ابیات، صداقت و صمیمیتی در شعر ایجاد کرده است.
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
آموزه اول : ( شکر نعمت ) گلستان: اثر سعدی در سال (۶۵۶ هـ . ق) نوشته شد. نثر آن مسجع و آهنگین است. دارای حکایات کوتاه و امثال و حکم فراوانی است. در این نوع نثر آرایه هایی چون تشبیه،استعاره،سجع و … وجود دارد. دیباچه ی گلستان از بهترین نمونه های تحمیدیه است. مضمون درس: حمد و ستایش خداوند و مدح پیامبر
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
آموزه دوم : مست و هوشیار مناظره مست و هشیار از بهترین و زیباترین قطعات پروین اعتصامی است. شاعر در این شعر با بهره گیری از طنزی لطیف و اشاراتی روشن به ترسیم فساد و تزویر اجتماع عصر خویش پرداخته است. طنز موجود در این شعر طنز رندانه ی حافظ را فرا یاد می آورد. قالب شعر: قطعه / محتوا : ترسیم فساد و تزویر اجتماع عصر شاعر / نوع ادبی : تعلیمی ؟ نوع بیان : طنز محتسب مستی به ره دید وگریبانش گرفت مست گفت: ای دوست این پیراهن است افسار نیست قلمرو زبانی : محتسب: ماموری
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
آموزه سوم : آزادی، دفتر زمانه ۱- ناله مرغ اسیر این همه بهر وطن است مسلک مرغ گرفتار قفس همچو من است قلمرو زبانی : مرغ : پرنده / بهر: برای (همآوا← بحر: دریا) / وطن: میهن (قبل از مشروطه وطن به معنای زادگاه به کار می رفته است) / مسلک: روش، طریق / گرفتار قفس: زندانی / همچو: مانند قلمرو ادبی: قالب : غزل اجتماعی / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (ویژه رشته انسانی) / ناله : استعاره از شعر ، صدا «خواندن و شعر گفتن» / مرغ: استعاره از شاعر یا هر انسان آزادی خواه /
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
به نام خداوند جان آفرین آموزه پنجم: دماوندیه دماوند در این قصیده، در بندهای ابتدایی، در معنای حقیقی به کار رفته است؛ اما رفته رفته به عنوان نمادی از روشنفکران جامعه به کار رفته است و از این جهت این ویژگیxadها مورد نظر شاعر است: ۱- گوشهxad گیری و انزوا ۲- دلگیری از مردم زمانه ۳- داشتنِ اندیشهxadهایِ بلند و متفاوت از مردم زمانه. ۱ - ای دیو سپید پای در بند ای گنبد گیتی ای دماوند قلمرو زبانی : دیو سپید : موجودی افسانهxadای و اساطیری در شاهنامه که به دست رستم کشته
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
به نام خداوند جان آفرین ادامه آموزه پنجم : دماوندیه ( قسمت دوم ) 11 - تو قلب فسرده زمینی از درد ورم نموده یک چند قلمرو زبانی : فسرده : یخxadزده ، منجمد، افسرده و غمگین / یک چند : مدتی، چندی ، قید / ورم : تورّم ،آماس قلمرو ادبی : فسرده : یخxadزده، افسرده (ایهام) / تشبیه کوه دماوند به قلب فسرده زمین / وَرَم : آماس، استعاره از برآمدگی کوه / قلب زمین : اضافه استعاری/ قلب، درد، ورم : تناسب / واج آرایی: «د» / حسن تعلیل برآمدگی کوه دماوند به علت داشتن غم و اندوه در
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
نمادها در درس سی مرغ و سیمرغ هدهد : نماد راهبر و راهنما ، انسان کامل سیمرغ : نماد خداوند ، ذات باری تعالی پرندگان : نماد انسان های معمولی ، سالکان راه
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
آموزه ( 1 ) : نیکی ( فارسی یازدهم ) ۱- یکی روبهــی دید بی دســت و پای فرو مــــاند در لطف و صُـنع خدای قلمرو زبانی: یکی : اسم یا ضمیر مبهم / روبهی : مخفّف روباهی /در مصراع اول فعل « دید » بین موصوف و صفت فاصله انداخته است / بی دست و پا: بدون دست و پا ، ناقص در خلقت / فروماندن: تعجب کردن / لطف: مهربانی و نیکویی / صـنع: آفرینش قلمرو ادبی: قالب مثنوی / روبه: نماد فریبکاری / بی دست و پای: کنایه از ناتوان، معلول / روباه: نماد افراد بی کوشش و ناتوان / مراعات
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
به نام خداوند جان آفرین آموزه 3 : در امواج سند ۱- به مغرب، سینه مالان قرص خورشید نهان میگشت پشت کوهساران در حمله چنگیز به ایران، محمد خوارزمشاه که تاب مقاومت ندارد، به جزیره آبسکون (واقع در دریای مازندران) می گریزد و همان جا می میرد. پسر شجاع او، جلال الدین، در برابر هجوم مغولان ایستادگی می کند. این شعر درباره دلاوری های شاه جلال الدین است. قلمرو زبانی : سینه مالان : سینه خیز(صفت فاعلی) / قرص : هر چیز گرد / کوهساران : کوهستان ها ، کوه ها می گشت : فعل
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران بیداری ستاره در چشم جویباران آیینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران بازا که در هوایت خاموشی جنونم فریاد ها برانگیخت از سنگ کوه ساران ای جویبار جاری ! زین سایه برگ مگریز کاین گونه فرصت از کف دادند بی شماران گفتی: به روزگاران مهری نشسته گفتم بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند دیوار زندگی را زین
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی