به نام خداوند جان آفرین آموزه پنجم: دماوندیه دماوند در این قصیده، در بندهای ابتدایی، در معنای حقیقی به کار رفته است؛ اما رفته رفته به عنوان نمادی از روشنفکران جامعه به کار رفته است و از این جهت این ویژگیxadها مورد نظر شاعر است: ۱- گوشهxad گیری و انزوا ۲- دلگیری از مردم زمانه ۳- داشتنِ اندیشهxadهایِ بلند و متفاوت از مردم زمانه. ۱ - ای دیو سپید پای در بند ای گنبد گیتی ای دماوند قلمرو زبانی : دیو سپید : موجودی افسانهxadای و اساطیری در شاهنامه که به دست رستم کشته
برچسب:
نویسنده: آناهیتا توکلی
تاريخ: سه
شنبه
29 آذر
1401 ساعت: 11:48