شرح متون فارسی ( 2 ) ، آموزه اول : نیکی

آموزه ( 1 ) : نیکی ( فارسی یازدهم ) ۱- یکی روبهــی دید بی دســت و پای فرو مــــاند در لطف و صُـنع خدای قلمرو زبانی: یکی : اسم یا ضمیر مبهم / روبهی : مخفّف روباهی /در مصراع اول فعل « دید » بین موصوف و صفت فاصله انداخته است / بی دست و پا: بدون دست و پا ، ناقص در خلقت / فروماندن: تعجب کردن / لطف: مهربانی و نیکویی / صـنع: آفرینش قلمرو ادبی: قالب مثنوی / روبه: نماد فریبکاری / بی دست و پای: کنایه از ناتوان، معلول / روباه: نماد افراد بی کوشش و ناتوان / مراعات